Na de oorlog werd de invoer van buitenlands fruit steeds belangrijker. Je kunt het je nu bijna niet meer voorstellen, maar aan het eind van de jaren 40 hadden de meeste mensen nog nooit een banaan, verse ananas of grapefruit geproefd.
Het complex werd ontworpen door het architectenbureau van Tijen en Maaskant. Gesitueerd tussen de Merwehaven en de havenspoorlijn, omvat het een trapezevormig veilinggedeelte met tien glazen telefooncellen, een kantoor en opslag- en koelruimtes. Zowel van binnen als van buiten is het gebouw nog geheel in originele staat, hoewel het als veiling al geruime tijd niet meer in gebruik is. Sinds 2010 is het veilinggebouw een rijksmonument.
Een bijzondere gebeurtenis vond plaats in 1977. Er was nog geen sprake van ‘boze boeren’, maar blijkbaar wel van ‘boze fruittelers’. Zij bezetten het gebouw uit protest tegen de toenemende fruitimport uit vooral het zuidelijk halfrond. De politie maakte een eind aan de bezetting door de actievoerders aan handen en voeten uit het gebouw te slepen.
In 2020 ontstond het initiatief om van het complex een uitgaansgelegenheid te maken. Er werden kaartjes verkocht voor een jazzfestival, en horecaondernemer Aziz Yagoub wilde een buitenterras maken voor 100 tot 200 gasten. Corona gooide roet in het eten, maar hopelijk kunnen we binnenkort weer genieten van een prachtig uitgaanscentrum in en bij een prachtig gebouw.